كتابخانه ي عجيب

تولد تولد تولدش مبارک

دو سال و يكي و دو هفته ي پيش بود. اون زمونا من اصلا نمي دونستم وبلاگ چيه. انقدر بچه مثبت بودم كه نگو. از اينترنت هم يه سايت ايسنا رو مي شناختم و ديگه فوقش اينكه يه search تو گوگل بزنم. تو سايت مدرسه بوديم كه ديدم يكي از دوستام (دوست كه چه عرض كنم، دشمنام) يه سايت رو باز كرد و هي به اطرافياش گفت: "اينو من نوشتماااااااا، اين صفحه هه مال منه هااااااااااااااا و..." منو مي گي، فضولي يقه مو گرفت كه يعني چه جوري اين واسه خودش يه صفحه داره كه هر وقت بخواد زارت، باز مي شه؟؟؟ (اين زارتش مهمه ها)

تحقيقاتم كه تموم شد، رسيدم به اين پرشين بلاگ محترم كه خيلي دوستش دارم. فهميدم بله، من هم مي تونم يه وب داشته باشم. حالا اين وب چي و چه جوري مي شه باشه؟؟؟ جوابش خيلي راحت بود. اين وب مي تونه راجع به محبوب ترين كار من يعني كتابخوندن باشه.

دو سال پيش، دقيقا دو سال پيش نوشتن تو اين وبلاگ رو شروع كردم.

اولين قالبش، قالب عشق بود كه فكر كنم همه ي پرشين بلاگي ها ديده باشنش. بعدش هم همين قالبي كه الآن روشه و بعد هم اون قالبي كه تا ديروز روش بود و الآن هم دوباره برگشتم به قديما.

اول زياد با وبلاگ نويسي آشنا نبودم. اسم وبلاگم hameketab بود ولي خوب بعد يه مدت "كتابخانه ي عجيب" رو ترجيح دادم. اينكه چرا آدرسش شد hermi زياد مهم نيست. زياد رو آدرسش فكر نكردم ولي به طور تصادفي بهترين آدرس براش انتخاب شد.

همه چيز خيلي عالي پيش رفت. دوستهاي فوق العاده اي پيدا كردم كه هميشه دوستشون داشتم و دارم و خواهم داشت. هر روز اين كلبه خرابه مو بيشتر از ديروز دوست داشتم و هر روز يه اتفاق جديد اينجا رخ داد. خلاصه، الآن بعد از دو سال فوق العاده ديگه به اينجا و شما حسابي دل بستم و جزو عزيزترين مسائل زندگيم شدين. ديگه اين وبلاگ، وبلاگ شده و مي خوام از اعماق قلبم بهش بگم كه "تولدش مبارك حسابي هم مبارك"

از همه تون خيلي ممنونم. شماها به من تو اين دو سال خيلي كمك كردين و هميشه هر چيزي كه نوشتم (حتي اراجيف و جفنگيات) بهم دلگرمي دادين. خيلي دوستتون دارم. خيليييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييي...

الآن هم مي خوام از داداش خوبم، سالار جان كه هميشه همراهيم كرده و شبنم جون كه همه ي پستامو خونده و از ته قلبش نظر داده و پانتي عزيزم كه خواهر بزرگترمه و هميشه پشتم بوده و از همه مهمتر سميرا جونم كه از همون پست اول (و البته قبلش) بهترين دوستم بوده و همه ي شما عزيزانم (مثل ساراي گلم، ماهان عزيز، مطهره خانوم گل، مهسا جون و ...) تشكر كنم و بهتون بگم كه از صميم قلبم دوستتون دارم و براتون آرزوي خوشبختي و سلامتي مي كنم.

اينم يه آمار كوچولو از كامنت هاس و فقط براي تشكر از بچه هاييه كه هميشه به من لطف داشتن (البته تو اين آمار كساني كه ناشناس بودن و يا عزيزاني كه يكي، دو تا كامنت دادن رو نياوردم):

سميرا 67

سارا 65

شبنم 49

پانتي 39

مائده 39

احمد 36

ماهان 32

مطهره 29

سالار 24

نيما 19

ارد 18

كاوه 14

پوريا 11

مليكا 10

زهرا 8

نيكا 8

آزاده 8

مامان 5

ياسر 4

شيرين 3

الهام 3

مرجان 3

محمودرضا3

بازم ميگم خيلي دوستتون دارم. حتي اگر بميرم پيروزم.سبا

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٦/٢/٢ساعت ۱٠:٥٠ ‎ق.ظ توسط سبا مختاری نظرات ()